فداییان امام هادی علیه السلام

امام زمان (عج)

یک هفته در انتظار ماندم                  تا جمعة دیگری بیاید 

شاید که از آسمان  مکّه                   آن قاصد آخری بیاید

من منتظرم جهان تا ریک                 روشن شود از وجود خورشید

هر لحظه به جان ما بتابد                    آن نور صفا و عشق وامّید

من منتظرم سرود ایمان                     در شهر سیاه ما بپیچد

همراه صدای دلنشینش                     بوی خوش یاسها بپیچد

ای کاش بیاید آن مسافر                   آن قاصد سبز آسمانی

تا در دل مردمان بکارد                     هر لحظه امید زند گانی

 

بی تو

بی تو قنـاریـهــا نمی خوانند                  در شهر , دیگر یا کریمی نیست

پروانه ها بی تو نمی رقصند                   دنیای ما شــا د و صمیمی نیست

اینجا هوا تاریک و طوفانی                    اینجا زمین خاکستری رنگ است

پای خرد در حلقة زنجیر                        دست بشر آلودة جنگ است   

باغ زمان همواره پائیز است                    چشم زمین همواره غم دارد

مانده به راهت چشم خیس ما                 دنیا تو را ای خوب کم دارد

 

کاشکی

قلبها در تاب و تب          چشمها در انتظار          پس توکی رد می شوی          باز هم از این دیار

بی تو ما پژمرده ایم        بی تو شورو حال نیست        تا نیایی پیش ما         هیچکس خوشحال نیست

کاشکی می آمدی            تا که گلها وا شوند             با نگاه سبز تـــو              دشتها زیبا شونـــد

 

حس عجیب

حس عجیبی در دلم دارم                  هر سال با آغـــاز فروردین

مانند حس سبزه ها زیبـــا                  مانند حس غنچه ها رنگین

هرسال مثل باغ وکوه و دشت           در انتظارت می نشینم مــن 

شاید بیایی با بهار از راه                    شاید بهارم را ببینم من

وقتی بهار از راه می آید                   صحرا و جنگل می شود خوشحال

آه ای بهار انتظار من                        ای کاش باز آییتو هم امسال                   

 

من منتظرم

من منتظرم که تـو بیــایی                   تا باغ شود پر از گل یاس

لبریز شود تمام صحرا                        از عاطفه وصفا و احساس

من منتظرم که تو بیایی                       تا باز شود هوا بهاری

بر دامن کوه و دشت وصحرا              نیلو فر و نسترن یکاری

من منتظرم که تو بیایی                       تا هر گل مرده جان بگیرد

همراه تو انتقام خود را                        از زرد ترین خزان بگیرد

ای سبزتر از بهارو سبزه                      تنها تو امید لاله هایی

ای روح بهار سبز و زیبا                      من منتظرم که تو بیایی          

 

یا صاحب الّزمان (عج)

دیدم تورا به خواب               دیدم تو را بلند                دیدم تو را جوان                یا صاحب الزّمان

دیدم که بسته ای                   شمشیر ذو الفقار              دیدم تو را چنان                 یا صاحب الزّمان

آن لحظة قشنگ                    دنبالت آمدم                   شاد و دوان دوان                یا صاحب الزّمان

گفتم دلم گرفت                    از دست روزگار            ای مرد مهربان                    یا صاحب الزّمان

گفتی به یادتان                      هستم دعا کنید               گفتم به دیگران                  یا صاحب الزّمان 

یابن الحسن (ع)   به سبک دوست دارم صدات کنم

کاری کن پرنده شم , تو آسمون رها بشم                      من می خوام همسایة خوب فرشته ها بشم

چی مــیشه ببینمت ,  قشنگیا تو بشمــرم                       یا که با  نگـاه  نـا زنینت آشنــــا بشـــــم

تواگه یه آسمون سخاوتی خوب میدونی                     من یه سینه حاجتم ,  وقتشه که روا بشــم

اسمتو وقتی می آرن توی مجلس دعـــا                 من همش دلم میخواد به احترامت پا بشم

اگه سنگ رویخم, میخوام بهم نگا کنی                      تا که با نگـاه تـو ,  نقره بشــم طـلا بشــم 

حرفای نگفتمو پیش تو رو کردم و بس                       من یه رازم که میخوام پیش تو بر ملا شم

 

او دوست دار مؤمنـا ن بــود               او سینه ای چون آسمان داشت

با هر کسی او مهربـان بـــود               در سینه قلبی مهربــــان داشت 

او بـود در پـرهیـز گـــا ری                تننهـــا جــوا ن روزگـــا رش

بخشنده بــود و دستگیــری                از بینوایــــــان بـود کــــارش

نام عزیز او  -----   است                   اوپیشوای شیعیــــــان اسـت

بین ده و دو مـاه تـــابـــان                    ماه ----- در آسمان اسـت

همواره در د لهــا ی مردم                    او دانه های علم می کاشـت

آنقدر دانـــا بود و عـــالم                    که دشمنش هم دوستش داشت

خورشیددانش دردلش بود                   با آنکه او خیلی جوان بــود 

او بود مـا نـنـد گـل سرخ                     خوشبوترین گل درجهان بود

 

سبز تر از بهار

تواز فرشته مهربانتری         وشاید از بهار سبز تر          در انتظار دیدن تو ام           بیا مرا به خانه ات ببر

پرندة دلم برای تو    ترانه های تازه خوانده است      بیاکه سبزه های باغ هم    به خاطرتوسبزمانده است

توآنکسی که سالیان سال                  جهان تورابه خودندیده است                                                 بیاکه دستهای کوچکم                      برای توبنفشه چیده است

 

محمد دوباره 

آسمان میتپدبرای زمین    به نظرپرستاره می آید    خبری میرسدبه گوش زمان    که محمّددوباره می آید  

کعبة زندگی چراغان است, آیه های جدید میبارد,  این محمّدکه میرسدازراه ,  باخودش دین تازه ای دارد

همه جا می شودپرازگلها                             گل نرگس گل همیشه بهار                                                                           عطریاس ومحمّدی دارد                           پس ازاین باخودش همیشه بهار

خودش ازنومدینه میسازد ,  این مدینه همه مسلمانند ,  کوچه هاکوچة بنی هاشم  ,   اهل بیتش هزار سلمانند

 

شهادت امام حسن عسکری (ع)

گرد یتیمی بر رخ ماهت نشسته          یابن الحسن داغ پدر قلبت شکسته          آه و واویلا      (4)

از ماتم جانسوزاو سرت سلامت         بر سر نهی بعد از پدر تاج امامت            آه و واویلا      (4)

در سامرا تهت نظر دور از مدینه         گشته امام عسکری مسموم کینه              آه و واویلا      (4)

شدکشته فرزندرسول ازنسل کوثر       گردیده مهدی وارث گلهای پرپر          آه و واویلا      (4)

 

هیچ کس باور نمی کرد اینکه از داغ پدر                  در سنین کودکی مهدی عزا بر پا کند

کودک پنج ساله را بنگر که می باید نماز                  با قد خم گشته بر آن قامت رعنا کند

جای  مهدی بود  خالی در زمین کربـــلا                   تا نماز دیگری در شام عاشورا کنـــد

 

او می آید

یک روز هنگام سحر         گلها شکوفا می شود            آنروز او می آید و            مهمان گلها می شود

خون دررگ گلبرگها        آنروزجاری می شود            آنروز این دنیا پراز            عطر بهاری می شود

فریاد شادی می رود         از شوق او بر آسمان         آنروزاومی آید , او        مهدی همان صاحب زمان      

 

بابا همیشه می گفت         او مهربان و خوب است          توی تمام دلها           خورشید بی غروب است

وقتی که او بیاید              پروانه می شود شاد                 می گردد اسم زیبا                 آن روز قائم آباد 

ان وقت چشم مادر          یک چشمه آب می شد          برروی گونه هایش         غم بی حساب می شد

شبهای جمعه حالا            دل بی قرار او بود                  هر ظهر جمعه هر کس             در انتظار او بود

من دوست دارم اورا        اویی که مهربان است             دردستهای سبزش           یک تکّه آسمان است 

                                   او را به نام دریا                      چشسم انتظار اویم                    من هم شبیه بابا

 

ابا صالح دلم سامان ندارد                  مگر هجران تو پایان ندارد

ابا صالح بیا دردم دوا کن                  مرا با دیدنت حاجت روا کن

ابا صالح فقیرم من فقیرم                    بده دستی که دامانت بگیرم

ابا صالح چه خوش زیبنده باشد         که آن لعل لبت پر خنده باشد

ابا صالح گدایم من گدایم                به جان مادرت بنما نگاهم

اباصالح اباصالح کجایی                   کجایی یوسف زهرا کجایی

 

ابا صالح التماس دعا, هرکجا رفتی یاد ما هم باش

نجف رفتی,کاظمین رفتی,کربـلا رفتی یاد ما هم باش

مدینه به پا بوس قبر پیغمبر و مادرت زهرا 

به دیدار قبر مخفی از, کوچه ها رفتی                                         اباصالح التماس دعا (2)

زیارت نامه که می خوانی, بر مزار آن تربت خاموش

به دیدار قبر بی شمع ,  مجتبی رفتی یاد ما هم باش                  اباصالح التماس دعا (2)

شب جمعه کربلا رفتی, یاد ماهم کن چون زدی بوسه

کنار قبر ابوالفضل با وفا رفتی, یاد ما هم باش

بزن بوسه جای ما روی , قبر عباس و اکبر و اصغر

سرِ قبر قاسم و قبر عمه ها رفتی , یاد ما هم باش                           اباصالح التماس دعا (2)

به جای ما هم زیارت کن, عمه ات را در کنج ویرانه

برای بوسیدن آن دردانه ها رفتی , یاد ما هم باش

نماز جماعت که می خوانی از برای فرج مسجد کوفه

دعا کردی از برای فرج, التماس دعا یاد ماهم باش                   اباصالح التماس دعا (2)

شدی محرم در مراسم حج , یا منا رفتی یاد ما هم باش

به هر جا رفتی برو مهدی, هر کجا رفتی یاد ما هم باش             اباصالح التماس دعا (2)

 

ای دلبر یکتا بیا                ای محرم دلها بیا                 تنها توئی مشکل گشا                 ای رهبر والا بیا

مهدی بیا , مهدی بیا                      مهدی بیا , مهدی بیا

ای یادگار مصطفی            ای مظهرلطف و صفا           ای رحمت حق درخفا            ای همدم دلها بیا

 مهدی بیا , مهدی بیا                      مهدی بیا , مهدی بیا

ای بی پناهان را پناه           افتادگان را تکیه گاه            ای سایة لطف اله                     ای یار نا پیدا بیا

مهدی بیا , مهدی بیا                      مهدی بیا , مهدی بیا

ای شاهد اعمال ما             ای واقف احوال ما               ای حاصل آمال ما                  ای قبله گاه ما بیا  مهدی بیا , مهدی بیا                      مهدی بیا , مهدی بیا

ای عدل تو حیدر نما          صبر تو صبر مجتبی              ای داد خواه کربلا                  ای زادة زهرا بیا

مهدی بیا , مهدی بیا                      مهدی بیا , مهدی بیا

دوراز نظرها تا به کی         سر گشته یارا تا به کی          امروز و فردا تا به کی           تاکی تک وتنهابیا   مهدی بیا , مهدی بیا                      مهدی بیا , مهدی بیا

 

شب چی میشه ؟ تموم می شه            روز چی می شه ؟پیدا می شه           حق چی می شه ؟ برپا می شه

وقتیکه شب تموم می شه       وقتیکه روزپیدا می شه       وقتیکه حق برپا میشه       کی رهبردنیا می شه؟

حضرت صاحب الزمان            رهبرخوب و مهربان            دشمن جمله ظالمان               ویاور مبارزان

صاحبزمان چه وقت میاد ؟       رهبرمان چه وقت میاد؟        وقتی خدا به او بگه        که بهرما ظاهر بشه

 

به چشمه ها خبر بده             که پرترانه تر شوند             به آب وآسمان بگو          که شاعرانه تر شوند

زراه می رسدکسی               که درس می دهد به آب        و دستهای اوپراز          شقایق است وآفتاب

کسی که چشم می دهد        به کورهای این زمین           میان راه هیچکس          کسی نمی کندکمین 

پر ازپرنده می شود               تمام این زمین ما                       بیا بیا بیا بیا                        عزیز بهترین ما

 

عسکری از دار فانی دیده بسته                    گرد ماتم بر رخ مهدی نشسته            وااماما وااماما واماما)2

گشته سامرا دوباره وادی غم                      برپدر صاحب زمان بگرفته ماتم          وااماما وااماما واماما)2

عازم جنت شده با قلب سوزان                    نزد زهرا وپیمبر گشته مهمان          وااماما وااماما واماما)2

او به دست معتمدگردیده مسموم                قلب پاکِ انورش راکرده مغموم     وااماما وااماما واماما)2

شستشو داده پسر جسم لطیفش                   شد به سامرا مکان قبر شریفش        وااماما وااماما واماما)2

 

مادرم می گوید                یک نفر درراه است                 از صدای پایش                 دل من آگاه است

وقتی او می آید                قاصدک می خندد                  راه های غم را                       بر همه می بندد

ابر ها می بارد                   چشمه ها می جوشد                هر درختی در باغ              رخت نو می پوشد

مادرم می گوید                روی ماهش زیباست               گر چه ازاو دوریم              او همیشه با ماست

 

چه روزها که یک به یک غروب شد نیامدی                          چه بغضها که در گلو رسوب شد نیامدی

خلیل آتشین سخن , طبر به دوش بت شکن                            خدای مادوباره سنگ وچوب شدنیامدی  

برای ما که خسته ایم و دل شکسته ایم نه ,                               برای عدهای ولی چه خوب شد نیامدی

تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام                                         دوباره صبح جمعه هم غروب شدنیامدی

 

 چه سالها نشسته ام            به روی پله های دل               و انتظار می کشم               همیشه پا به پای دل

سرود انتظار تو                  ترانة دلم شده                       واشتیاق دیدنت                         بهانة دلم شده

شنیده ام که جمعه ای       تومی رسی زراه دور        شکفته می شودجهان      چوغنچه ای ازاین حضور

غروب جمعه آمد و           دوباره این دلم گرفت          نیامدی و باز هم            جهان هوای غم گرفت

 

شاپرک به دورخود            پیله ای تنیده است               وقت پرگشودنش           بی گمان رسیده است

کی برای شاپرک               بال در می آورد                  یا برای قاصدک                  بال و پر می آورد

ای شمیم خوش نفس          کی می آیی از سفر             کی از انتشار گل                 می کنی مرا خبر

 چه سال‌ها نشسته‌ام  بــه روي پله‌هاي دل

و انتـظار مــي‌كشم          هميشه پا به پاي دل

ســرود انتــظار تـو         تــرانــه دلــم شده

و اشتــياق ديـدنت          بــهانــة دلــم شده[1]

 

هر چند كه غايب است، آن گل از چمن

                        از فيض نور او، گيتي گلشن است

هر چند كه پشت ابر، باشد او نهان ولي

                        از نور روي او، عالم روشن است

اي روزهاي خوب كه در راهيد!

اي جاده‌هاي گم شده در مه!

اي روزهاي سخت ادامه!

از پشت لحظه‌ها به در آييد!

اي روز آمدن!........

اي مثل روز،‌ آمدنت روشن!

اين روزها كه مي‌گذرد،‌هر روز!

در انتظار آمدنت هستم!..... [2].

 

يابن‌‌الحسن خوش آمدي(2)

جـمال حــي ازلـي           شــكوفــه لــم يزلي

مــاه محـمد و علي          قدم به چشم ما زدي

يابن‌‌الحسن خوش آمدي(2)

تو شمع هر انجمني          تــو مـاه بيت‌الحسني

تو حجت ذوالمتقين         تــو مـاه نور سرمدي

يابن‌‌الحسن خوش آمدي(2)

حكيم چون گل بويدت    به اشك شوق شويدت

پـدر بـه خنده گويدت     قـرآن بخـوان يا ولدي

يابن‌‌الحسن خوش آمدي(2)

به بحر عصمت گوهري     بـه چـرخ عزت قمري

بـه نخـل زهـرا ثمري       بـه بـيشه دين اسدي

يابن‌‌الحسن خوش آمدي(2)