پيامک هايي درباره تشويق
پيامک هايي درباره تشويق
v نظام تشويق را بايد تدريجي و خرده خرده خرج كرد.
v وصف نيكي بر نيكي ميافزايد.
v حسن جوئي .... بلي، عيبجوئي ... هرگز!
v هيچکس بي نياز از تشويق نيست.
v تشويق، پاداش و جايزه، بايد بر اساس نيازهاي ارضا نشدهي افراد باشد.
v يک مادر فهميده به فرزندش رشوه نمي دهد.
v ميزان تشويق و تقدير نبايد بيش از ارزش کار کودک باشد.
v پس از جا افتادن يك رفتار جديد، رفته رفته از ميزان تعريف و تمجيد بكاهيم.
v روي جنبه هاي مثبت فرزندان ولو اندک تمرکز کنيد.
v پاداش ها را به مقادير کوچک و در دفعات متعدد تقسيم کنيد.
v هيچ عاملي به پيروزي و موفقيت انسان به اندازهي خود موفقيت و پيروزي مدد نميرساند.
v قدرت يک لبخند مهرآميز، قويتر از تمام نيروگاه هاي اتمي است.
v از قاعدة «حداكثر تشويق و حداقل تنبيه» بهره ببريد.
v براي تشويق نيازي به تهيه هداياي گرانبها نيست.
v تبديل به يك تشويق كنندة خوب و موثر شدن، به صرف وقت و تلاش احتياج دارد.
v هيچ چيز براي بچهها ارزشمندتر از ابراز علاقه و تأييد والدين نيست.
v تمايل خود را نسبت به موفقيت فرزندانتان به افراط نرسانيد.
v تشويق و تنبيه وسيله اي براي برانگيختن و ايجاد انگيزه در مخاطب است نه هدف اصلي
v اگر تشويق از حد معمول خود جلوتر رود، به جاي اينكه آموزنده باشد زيانآور است.
v تشويق بيروني «مانع» خودانگيختگي دروني است!
v ما خيلي از مواقع در تشويق خودمان و ديگران خساست به خرج ميدهيم.
v هيچکس بي نياز از تشويق نيست.
v ميزان تشويق و تقدير نبايد بيش از ارزش کار کودک باشد.
v از تلاشها و کارهاي موفقيت آميز کودکان تمجيد کنيد نه از شخصيت آنها
v والدين بايد در تنبيه و تشويق از روشهاي علمي و اسلامي استفاده كنند.
v تشويق هاي شما اغراق آميز نباشد.
v تنبيه و يا تشويق بايد به خاطر عمل كودك انجام گيرد.
v در تنبيه و تشويق بايد تفاوتهاي فردي لحاظ شود.
v براي تلاش كودك احترام قايل شويد.
v لبخند زدن و يا در آغوش گرفتن يك تقويت كننده است.
v به پاداش هاي كودكان تنوع ببخشيد.
v گرفتن جايزه باعث تقويت كارهاي خوب می شود.
v هدف از تشويق، ايجاد انگيزه براي حركت دوباره است.
v رفتار كودك را تحسين كنيد، نه شخصيت او را
v پس از جا افتادن يك رفتار جديد، رفته رفته از ميزان تعريف و تمجيد بكاهيم.
v آرام آرام تقويتهاي بيروني را حذف كنيد.
v قبل از تشويق، نوع تقويت مناسب فرد مورد نظر را بايد شناخت.
v تشويق نبايد منجر به غرور و خودبيني شود.
v والدين بايد به وعده هاي خود عمل كنند.
v فرزندان را به هداياي گران قيمت عادت ندهيد.
v کودک بايد مستحق تشويق باشد وگرنه اثر سوء دارد.
v تهديد، قدرت رشد آدمي را ندارد.
v تشويق مكرر اثر خود را از دست مي دهد.
v زياده روي در ملامت پسنديده نيست.
v كودكاني كه مورد ستايش قرار مي گيرند مهارتهاي خود را زودتر گسترش ميدهند.
v وقتي كسي از ما تشكر مي كند، احساس خوشايندي در ما ايجاد مي شود.
v وقتي با فرزند خود صحبت مي كنيد، او را لمس كنيد و به چشمانش نگاه كنيد.
v تا مي توانيد فرزندتان را تحسين كنيد تا احساس خوبي از خودش پيدا نمايد.
v پاداش معمولاً رويدادي است که بلافاصله بعد از رفتار اتفاق مي افتد.
v در استفاده از تشويق زياده روي نکنيد زيرا باعث بي ارزش شدن آن می شود.
v پاداش را فوراً بعد از انجام وظايف ارائه دهيد.
v وعده بهشت يکي از جلوه هاي تشويق است.
v بعضي از بچه ها ظرفيت تشويق زياد را ندارند.
v کار کودک را تحسين کنيم نه شخصيت او را
v تشويق باعث خلق عجائب و شگفتي هايي در افراد مي شود.
v پاداش ها را به مقادير کوچک و در دفعات متعدد تقسيم کنيد.
v با اهداي يک کتاب علاوه بر تشويق، عادت به مطالعه را هم ايجاد کنيد.
v از نيازهاي عاطفي کودک نياز به تشويق و تحسين است.
v تشويق موجب مي شود که حس اعتماد در کودک تقويت شود.
v کاري که بالاتر از حد وظيفه است لايق تحسين مي باشد.
v تشويق باعث مي شود تا کودک به توانايي و ظرفيت و ارزشمنديهاي خود پي ببرد.
v گاهي اوقات «پاداش دهي» مانع «شوق يابي» مي شود.
v بعضی اوقات پاداش، تضعيف کنندة مسائل مورد علاقه فرد است.
v بعضی اوقات نمره، انگيزش دروني را کاهش مي دهد.
v انضباط دروني بايد جانشين انضباط بيروني گردد.
v فرزند را تشويق كنيد ولي نه به صورت افراطي
v سعي كنيد به جاي خردهگيري بيشتر به تشويق و ذكر نكات مثبت بپردازيد.
v هيچ عاملي به پيروزي و موفقيت انسان به اندازهي خود موفقيت و پيروزي مدد نميرساند.
v بين تشويق (پاداش) و باج دادن تفاوت بسياري وجود دارد.
v عبارات نااميد کننده و افعال منفي تأثير منفي بر روی کودکان مي گذارد.
v تشويق نبايد به شکل رشوه درآيد و اعمال کودک به پاداش وابسته شود.
v فرزندتان بايد بداند چه رفتاري را شما برايش ارزش قائليد.
v همه ما با تشويق بهتر ميشويم.
v همه ما به تشويق احتياج داريم.
v تشويق نبايد پيوسته و دائمي باشد.