فداییان امام هادی علیه السلام

زمان مناسب برای رابطه­ی زناشویی

اغلب زنان مایل هستند که در فضای نیمه ­تاریک رابطه­ی زناشویی داشته باشند. از طرفی شب به علت آزادی از هرگونه قیودات روحی و اجتماعی و نگرانی­های جسمی و روحی، زمان مناسبی برای رابطه است. از طرفی اتاق نیمه­ تاریک باعث گشاد شدن مردمک چشم شده و صورت­ها زیباتر به نظر می­رسند!

 

محیط مناسب برای رابطه­ی زناشویی

چون زنان خیلی سریع تحت تأثیر محرّک های محیط اطراف خود قرار می­گیرند مردان باید متوجه باشند که برای زنان، محیط اطراف­شان (در موقع برقراری رابطه­ی زناشویی) بسیار دارای اهمیت است.

اگر مردی بکوشد محیط دلخواه زن را برایش فراهم آورد، دل او را به دست آورده است. در محیطی که عاری از سر و صدا باشد و زن و شوهر هیچ مزاحمی نداشته باشند، آمیزش راحت­تر صورت می­­پذیرد.

 

آمادگی جسمانی

تمکین زن یعنی پذیرش آگاهانه و عاشقانه­ی زن در رابطه­ی جنسی که با علاقه و صمیمیّت همراه باشد. رابطه­ی جنسی با معاشقه آغاز می­شود. کلمه­ی معاشقه از نام گیاهی به نام عشقه گرفته شده و چون این گیاه به دور گیاه دیگری به سختی می­چسبد، در انسان نیز تماس بدنی و تحریک حسی و درک جنسی را بر این اساس، معاشقه می­گویند. به طور معمول نیاز زن به معاشقه­ی قبل از انجام فعالیت جنسی، ده برابر مرد است.

یکی از اهداف معاشقه تحریک روحی و آمادگی جسمی است. همزمان با نوازش، استفاده از کلمات محبت­آمیز، بازگو کردن صفات ممتاز برجسته­ی همدیگر و به طور کلی گفتگوها و اشاراتی که در جهت تقویت روحی همسر انجام می­گیرد، از عوامل مهم یک معاشقه­ی مطلوب می­باشد. در برقراری رابطه­ی زناشویی، زن حدود شش برابر بیشتر از مرد نیاز به زمان دارد، از زمان شروع تحریک تا آماده شدن برای دخول و آمیزش.

 

لزوم شکیبایی

امروزه ثابت شده است که بازی و عشق ورزی قبل از آمیزش، چه بسا زن عقیم را بارور می­سازد و به عکس، آمیزش بدون ملاعبه و معاشقه ممکن است زن بچه­آور را نیز عقیم سازد.

برای درک چگونگی ارضای جنسی زن و مرد به این مثال فرضی توجه کنید: در یک کوهپیمایی و فتح قله مرد سریع حرکت می کند یا از راه آسان حرکت می­کند و زن آهسته حرکت می­کند یا از راه مشکل می­رود. در نتیجه مرد زودتر به قله می­رسد و در مراجعت به زن می­رسد که هنوز در تکاپوی رسیدن به قله است. چاره آن است که برای لذت بیشتر و فتح قله جنسی همزمان مرد با نوازش و لمس و آغوش و بازی با زن هم قدم شود و پا به پای او به قلّه برسد. همچنین در پایین آمدن، مرد دستِ زن را بگیرد تا آهسته آهسته با هم پایین بیایند. یعنی سریع او را ترک نکند و با کلمات محبت آمیز و لمس و بوسه او را تا رسیدن به وضعیت عادی همراهی کند.

 

پیش نوازش جسمی

طوری با زنِ خود معاشقه نداشته باشید که گویی می­خواهید زودتر از شرّ این کار خلاص شوید. مسابقه ­ای در کار نیست. نمی­توانید برای به حرکت درآوردن اتومبیل خود از ابتدا با دنده ­ی چهار شروع کنید. به جای این ­که سعی کنید انرژی و لذت زیادی را به سرعت به اندام­های جنسی­تان برسانید تا در نهایت جسم ­تان طی چند دقیقه به شکل اوج لذت جنسی آن را آزاد کند. بگذارید بدن­ تان این انرژی را «هضم» کند.

هرچه قدر بهتر و بیشتر معاشقه و ملاعبه کنید و اجازه دهید انرژی جنسی پیش از آزاد شدن بیشتر در بدن­تان بماند، لذت جسمی و احساسی بیشتری را تجربه خواهید کرد. شما قبل از هر رابطه جنسی ضمیر ناخودآگاه خود را برنامه­ریزی کنید: چندین بار به خودتان تلقین کنید که «من همسرم را از هر نظر (عاطفی و جنسی) ارضا می­نمایم» «من او را مجبور به کاری که دوست ندارد مثل آمیزش از پشت نمی کنم» و جملاتی شبیه به این. در دراز مدت نتایج فوق­العاده این تلقین ذهنی را مشاهده خواهید کرد.

 

سایر لحظات زندگی

هیچ­گاه معاشقه را محدود به رختخواب نکنید. چنانچه معاشقه را از رختخواب شروع کنید، زمان را از دست خواهید داد. رفتاری که چند ساعت پیش، چند روز پیش یا حتی هفته­ها پیش با همسر خود داشته­اید، تعیین کننده­ است که او به معاشقه در بستر تمایل نشان بدهد یا ندهد.

هر ناز و نوازشی کوچک و هر «دوستت دارم» گفتنی که در بیرون از اتاق خواب گفته می­شود، آتش درون زن را به تدریج گرم و گرم­تر می­کند تا در نهایت از عشق و شهوت نسبت به شوهرش خواهد سوخت. هنگامی که به یک­باره در خود نیاز جنسی احساس می­کنید، (در حالی که تمام هفته حتی یک بار هم همسرتان را لمس نکرده­اید و کوچک­ترین عشقی نیز به او نورزیده­­اید) چگونه توقع دارید آمادگی ارتباط جنسی با شما را در خود احساس کند!!

 

عشق­ورزی (مغازله)

برای زنان شنیدن حرف­های مطبوع و ناز و نوازش­های عاشقانه (عشق­ورزی) بیشتر از خود عمل جنسی لذت­بخش است. پس از آمیزشِ مطلوب، نوعی احساس راحتی و انبساط عضلانی و آرامش روانی در زن و مرد به وجود می­آید. آن­ها احساس آرامش می­کنند و به خواب لذت­بخش و عمیقی فرو می­روند. علاقه به استراحت پس از آمیزش در مردان بیش از زنان است.

زن پس از آمیزش نیازمند به توجه و محبت (بیشتری) از طرف شوهرش می­باشد و مرد باید این نیاز را با عشق­ورزی برطرف نماید. در این صورت زن با خاطره­ ی خوبی که در ذهنش ثبت می­گردد، همواره از هم­آغوشی استقبال می­کند. نوازش و اظهار کلمات محبت­آمیز پس از رابطه زناشویی، زن را سرشار از نشاط و لذت نگه می­دارد.

فایده­ی دیگر عشق­ورزی، متوجه زنانی است که والدین آن­ها «گناه بودن عمل جنسی» را به ذهن­ دختران ­شان القا کرده­اند. اگر مرد پس از برقراری رابطه­ی زناشویی، همچنان مهربانی کند و به همسرش عشق بورزد، این احساس بد (گناه بودن عمل جنسی) را از ذهن همسرش (با گذشت زمان) محو خواهد کرد. بنابراین به «لبخند زدن، تمجید کردن، نوازش و توجه بعد از آمیزش» اهمیت بدهید. وظیفه­ی مرد است که با اطمینان از اینکه زنش دیگر احتیاجی به نوازش و توجه و محبت ندارد، به خواب رود.

خودارضایی قبل از ازدواج به دلیل نبود رابطه­ی زناشویی اتفاق می­افتد ولی بعد از ازدواج به دلیل عدم سیرابی روحی و جنسی به وجود می­آید و گاهی فرد هم دلیلش را نمی­داند.

 

رابطه­ی زناشویی پس از زایمان

با تولّد فرزند، رابطه زناشویی همسران، دگرگون می­شود. رابطه­ی زناشویی تا چند هفته پس از زایمان معقول و درست نمی­باشد، چون زن دوره­ی نفاس را گذرانده و در عین حال مقاربت برایش دردناک است و شیر دادن بر کاهش میل جنسی زن تأثیر می­گذارد.

در این زمان خاصّ و گذرا زوج­ها باید معاشقه را جایگزین مقاربت کنند. به زبان دیگر تن­ نوازی و پیش ­نوازیِ منجر به اوج لذّت جنسی (ارگاسم) می­تواند جایگزین رابطه­ی زناشویی و مقاربت شود.

 

وحدت جنسی

آنچه زن در هر لحظه و در همه جا نیاز دارد، محبت و صمیمیّت است. از سوی دیگر مرد بنا به نظام خلقت خود درگیر شهوت است. معنای مهر و محبت برای یک زن، به هیچ وجه تماس فیزیکی نیست، بلکه محبت در طنین صدایی نهفته است که مرد به همسرش صبح بخیر می­گوید. محبت در نگاه و تبسّمی وجود دارد که مرد به هنگام گرفتن فنجان چای از دست همسرش به وی می­کند. امّا وقتی مرد صحبت از محبت می­کند، به طور معمول منظورش نوازش همسرش است که اغلب مقدمه­ی رابطه­ی زناشویی می­باشد.

برخلاف مرد، احساس فیزیکی و شهوانی زن تنها پس از تهییج احساسات عاشقانه ­اش به تدریج رشد می­کند. ایجاد رشد تدریجی احساسات شهوانی در زن، فی ذاته بزرگ­ترین لذت برای وی محسوب می­­شود. به طوری که زن دوست دارد این مرحله هرچه بیشتر طول بکشد. به تدریج به نقطه­ی اوج لذت جنسی می­رسد و پس از آن به تدریج و آهسته پایین می­آید و این نزول تدریجی از نقطه­ی اوج به صفر، برای زن بسیار مهم و لذت ­بخش است.

اگر مرد پس از اتمام عمل جنسی، به سرعت زن را ترک گوید (و به خواب برود) زن احساس می­کند که تا حدی ناکام مانده است.

 

تعادل در رابطه­ی زناشویی

افراط و تفریط در هر کاری، باعث زیان و پشیمانی خواهد شد. رابطه­ی زناشویی در بین زن و مرد اگر از حد و حدود خود خارج شود، باعث از دست دادن جذابیت، جدایی عاطفی و از همه مهم­تر ناتوانی، ضعف عمومی و کاهش انرژی جسمی و در نهایت پیری زودرس می­گردد.

فعالیت جنسی، مصرف کننده­ی انرژی است. در هر آمیزش مقداری از منی از مرد خارج می­شود که هر قطره آن معادل 60 قطره خون می­باشد. در نتیجه اگر منابع دریافت و جایگزینی انرژی متناسب نوع و کیفیت ارتباط جنسی نباشد، فرد از ذخیره مصرف می­کند و فیزیولوژی و آناتومی بدن، دچار اختلال و تحلیل می­شود.

اگر رابطه­ی زناشویی با فواصل معین و مناسبی اجرا شود (پس از تولید خستگی مختصر) باعث احساس نشاط و آسایش می­شود، ولی اگر بیش از حدّ تکرار شود، سبب خستگی و ناراحتی می­شود که در مردان بیشتر از زنان محسوس است. مردی که بر میل جنسی خود تسلط بیشتری دارد، از جذابیت معنوی برخوردار است و تأثیر روانی مثبتی بر روی همسرش می­گذارد و اعتماد به نفس بیشتری احساس می­کند.

امام علی(ع) در آداب معاشرت با زنان چنین فرمودند:

«... از قوه­ و نیروی مردانگی خود چیزی باقی بگذار، زیرا اگر همسرت ببیند هنوز قدرت و توان در کار داری، بهتر از آن است که در تو شکست، ضعف و واماندگی احساس کند...»

 

شکاف عاطفی

آمیزش زیاد و بیش از حدّ، زن را نسبت به رابطه دل زده کرده و به تمایلات جنسی او خدشه وارد می­کند. در صورت اعتدال در رابطه­ی زناشویی) زن اغلب با میل و رغبت خود را به شوهرش عرضه می­کند که به آن «تمکین» می­گوییم. تمکین باعث لذت روحی شوهر می­شود و برای خود زن نیز لذت­بخش است. اما در رابطه­ی زناشویی افراطی زن «تسلیم» مرد می­شود یعنی «پذیرش با میل و رغبت» و تسلیم یعنی «پذیرش اجباری».

در حالت تسلیمِ زن، زناشویی به یک رابطه­ی یک طرفه تبدیل می­شود و زن خود را همانند ابزاری در دست مرد می­بیند. رفتار مرد را نوعی بی­حرمتی اخلاقی نسبت به خود تلقی می­کند و به مرور زمان از میل و رغبت جنسی او کاسته می­شود. زیاده ­روی در آمیزش سبب بی­علاقگی، عدم اشتیاق و عدم تحریک ­پذیری همسر می­شود. لذت ­بخش­ترین رابطه­ی زن و شوهر به چیزی مشمئز کننده تبدیل می­شود.

 

کاهش انرژی جسمی

زیاده ­روی مرد در آمیزش سبب ضعف بینایی، شنوایی، قلب، مغز، دستگاه گوارش، دستگاه تنفسی، مهره­های کمر و...، خلاصه ضعف کلی بدن، باعث می­شود انسان نتواند در برابر بیماری­ها مقاومت کند و در نتیجه شخص، همیشه بیمار و ناتوان خواهد بود.

مردانی که مجبور به اشتغال کارهای فکری و ذهنی فوق­العاده­ای هستند و یا آن­هایی که قوای جسمانی زیادی صرف می­نمایند، بهتر است رابطه­ی زناشویی خود را محدود کنند.

قاعده کلی تعادل در رابطه جنسی این است: شما و همسرتان بهتر است وقتی رابطه­ی زناشویی انجام دهید که احساس می­کنید به آن احتیاج دارید و از آن لذّت خواهید برد.

 

اعتدال در روابط

در مورد فاصله بین دو آمیزش، هیچ­گونه قانون صریحی نمی­توان وضع نمود، زیرا رابطه­ی زناشویی تحت تأثیر قدرت و میل جنسی فردی و اوضاع و احوال خاص قرار دارد.

بیماری، سوءتغذیه، خستگی ناشی از کار زیاد و فشارهای روانی از میل جنسی می­کاهد و در مقابل، تندرستی، استراحت کافی، تغذیه­ی مناسب، تحریکات شهوانی و آرامش روانی، بر میل جنسی می­افزاید. بهترین روش آن است که بگذاریم قدرت و میل طبیعی، دفعات آمیزش را تنظیم کند.

در مورد فاصله­ی بین آمیزش، یک قانون کلی وجود ندارد. همسران مختلف، دارای تمایلات جنسی گوناگون هستند. بعضی­ها خیلی کم با هم نزدیکی می­کنند و این کار را لذّت­بخش می­پندارند و برخی برعکس. اما به طور کلی، در رابطه­ی زناشویی افراط و تفریط پسندیده نیست. در یک سال اول ازدواج، زن و مرد می­توانند به میزان علاقه­ی جنسی یکدیگر و خود پی ببرند و برای آینده برنامه­ریزی نمایند.

 

نکاتی برای مردان

بین غذا و زندگی جنسی، رابطه­ی نزدیکی وجود دارد. یکی از علت­های سردی و ناتوانی همسران در رابطه­ی زناشویی، «سوءتغذیه» است. بهتر است تا جایی که امکان دارد، غذاهای طبیعی، تازه و نپخته مصرف کنیم. میوه_­جات و سبزی­جات حاوی مقدار مناسبی از فسفر، آهن، کلسیم و سایر املاح معدنی لازم به شکل آلی هستند.

 

چه بخوریم و چه مقدار بخوریم

اگر می­خواهید همیشه سر حال و شاداب باشید و در بهترین وضعیت بدنی به سر ببرید، باید غذای تازه و زنده بخورید. غذای زنده، غذایی است که آب زیاد داشته باشد (سبزیجات، صیفی­جات و میوه­جات، درصد آب­شان بسیار بالاست.)

حداقل دو ساعت قبل از رابطه­ی زناشویی، غذاهای زیاد چرب، غذاهای بیش از اندازه پخته شده، غذاهایی که در آن «گوشت قرمز» زیاد از حد به کار برده باشد، غذاهایی که مواد نشاسته­ای مانند «برنج و ماکارونی» در آن زیاد به کار رفته و غذاهای سنگین مانند انواع آش­های پرحبوبات، نباید مصرف شوند.

بهتر است تا حد امکان از خوردن شکر و شربت قند، خودداری کنید و هر وقت میل به خوردن شیرینی داشتید، از عسل، خرما، انجیر، توت خشک، کشمش، مویز و شیرینی­جات طبیعی دیگر استفاده کنید. نان سفید فاقد املاح آلی است. نانی که حاوی سبوس است مصرف کنید. در شیر مواد مهم تقویت مردانگی وجود دارد. بادام زمینی نیروی جنسی را نیز تقویت می­کند البته افراط در خوردن آن ایجاد یبوست می­کند.

خوراکی­هایی که در تقویت نیروی جنسی مؤثر هستند، اغلب دارای ویتامین E هستند.

 

ورزش

اغلب افرادی که از نظر جسمی ضعیف هستند، دچار ضعف جنسی نیز می­باشند و یا به این ضعف، مبتلا خواهند شد. با «ورزش» خون تازه، خالص و پُر اکسیژن در تمام قسمت­های بدن جاری می­شود و در نتیجه، یک اثر پاک­کنندگی و پالایش درونی، در بدن انجام می­شود. سلول­های مرده و مواد زاید، شسته می­شوند و هر سلول زنده، سرشار از زندگی و انرژی می شود.

 

هوای پاک و تازه

هنگامی که در محیط­ و هوای پاک هستید، سعی کنید تنفس بیشتری داشته باشید و اکسیژن بیشتری را به درون سیستم بدن­تان فرو برید. بهتر است روزانه حداقل 2ساعت را در هوای آزاد بگذاریم، پیاده روی کنیم، کار کنیم یا استراحت کنیم (بخوابیم)، دوچرخه­سواری در هوای آزاد اکسیژن زیاد به درون خون ما وارد می­کند. مناسب است با باز کردن پنجره­های اتاق، از جریان هوای تازه در محیط بسته­ی محل کار یا محل زندگی، برخوردار شوید.

 

استفاده از انواع حمام­ها

حمام آب

حمام با آب ولرم یا سرد به مدت حدود یک دقیقه برای کسی که از سلامتی برخوردار است، تقویت­کننده قدرت جنسی می­باشد.

 

حمام آفتاب

مردانی که در مناطق گرمسیر زندگی می­کنند، از نعمت آفتاب بیشتری برخوردارند و نیروی جنسی آن­ها قوی­تر است، زیرا آفتاب، ویتامین D را که عامل مؤثری در تقویت نیروی جنسی می­باشد، به طور غیرمستقیم وارد بدن می­کند. هر قدر گرمای آفتاب بیشتر باشد، مقدار زیادتری از ویتامین D وارد بدن می­شود.

پیاده ­روی در هوای آفتابی یک روز زمستانی، در افزایش نیروی بدنی و تقویت ترشح هورمون­های جنسی بسیار مؤثر است.

 

سایر اقدامات مؤثر (جهت تقویت میل جنسی)

پرهیز از هیجان

از هرگونه هیجان بپرهیزید ولی تا آن­جایی که می­توانید از خوشی­ها و کارهایتان شادی بجویید. خنده را فراموش نکنید. اگر کار فکری می­کنید، سعی کنید در هنگام استراحت اوقات خود را در محیط باز سپری کنید.

 

تفریح مناسب

به شما توصیه می­شود که هر روز نیم ساعت را (بهتر است صبح زود) با همسرتان به ورزش و حداقل به قدم زدن بگذرانید. این کار علاوه بر فوایدی که برای تندرستی روحی و جسمی شما در بردارد، سبب نزدیکی بیشتر شما و همسرتان خواهد شد.

 

خواب کافی

هیچ­چیز برای بدن شما به اندازه­ی «خواب کافی» مفید نیست. بدون خواب کافی، هیچ­گاه به رابطه­ی زناشویی فکر نکنید و درست ساعاتی بعد از خواب کافی و یا قبل از شروع خواب اقدام کنید.

 

بازتاب اولین رابطه

اغلب اولین رابطه­ی زناشویی (به خصوص برای زنان) فراموش نشدنی است. رفتار نادرست باعث می­شود که زن از همان ابتدا، احساس کند که به او بی­حرمتی شده است. حتی ممکن است زن یک نوع بیزاری، بلکه حتی نفرت شدید نسبت به مردی که خیلی زیاد دوست می­داشته، احساس کند و بازتاب اثرات روانی و یا ذهنی آن در سراسر زندگی او و نگاه او به رابطه­ی جنسی دیده شود.

بنابراین رابطه­ی زناشویی باید با صبر، متانت، حوصله و آرامش روحی انجام شود و در چند روز اول ازدواج، برای رابطه­ی زناشویی نباید پافشاری کرد، مگر آن­که همسر ابراز تمایل نماید.

 

یاد خدا

برای حصول آرامش در «اولین رابطه­ی زناشویی»، پیشوایان ما نیز توصیه نموده­اند که زوج­ها (به خصوص مردان) قبل از وصال جسمی، با خدای خود به راز و نیاز بپردازند. یاد خدا قبل از «اولین رابطه­ی زناشویی» ممکن است به صورت دعا، نماز، نیایش و... انجام شود.

 

مردان و هیجان جنسی زنان

نیاز زن به رابطه زناشویی، در پاییز، به اوج خود می­رسد. این به آن معناست که بیشتر نوزادان در تابستان متولد می­شوند. فصل تابستان به علت گرما و ازدیاد غذا، شانس بیشتری را برای بقا فراهم می­آورد. در اواخر زمستان و اوایل بهار نیاز زنان به آغوش و لمس بیشتر از نیاز به آمیزش می­شود.

 

وفاداری به همسر

عدم وفاداری و خیانت جنسی همسران، مخرب­ترین عاملی است که اطمینان را در میان زوج­ها تهدید می­کند. هرگاه یکی از طرفین، خارج از محدوده­ی معمول زناشویی، با فردی خارج از خانواده، رابطه­ی زناشویی داشته باشد، ارتباط آن­ها بیشتر در معرض از هم فروپاشی قرار می­گیرد.

به نظر اغلب مشاوران امور زناشویی، خیلی از مردها پس از ازدواج­های بعدی، به این نتیجه رسیده­اند که علیرغم تمام ناملایماتی که در زندگی با همسر اولشان داشته­اند، نتوانسته­اند تأثیر و لذتی که همسر اول آن­ها برایشان داشته (به خصوص از نظر روانی و عاطفی) کسب نمایند.

لذت نزدیکی جنسی زن و مرد، زمانی به اوج خود می­رسد که با محبت و صمیمیّت احساسی و ذهنی همراه باشد. هرچه زن و مرد بیشتر و طولانی­تر در عشق رشد کنند، هم­آغوشی برایشان لذت­ بخش­تر می­شود. در ارتباط­های جنسی حرام اگر چه آمیزشی انجام می­گیرد، امّا روح طرفین که نیازمند به محبت است، ارضا نمی­شود.

حتی در ازدواج موقت که اسلام در مواردی قرار داده است فقط برآوردن نیازهای جنسی و لذت و آرامش جسمی بدون توجه به روابط زیبای عاطفی و صمیمیّت برای دوری از گناه قرار داده شده و از لذت معنوی و عاطفی که در ازدواج دائم هست خالی می­باشد.

 

کمک به زن (رابطه­ی زناشویی و امور منزل)

طبق تحقیقات به عمل آمده، کمک به همسر در امور منزل، در افزایش تمایلات جنسی و کیفیت رابطه­ی زناشویی همسران تأثیر بسزایی دارد. برخی مردان چون خود را درگیر کار خارج از منزل می_­­پندارند، دلیلی برای همکاری با همسر خود نمی­بینند. این طرز فکر، پل ارتباطی بین زن و شوهر را می­شکند و به ارتباط جنسی آن­ها هم لطمه وارد می­کند.

 

ناگفته­های زنان

افسردگی و غم و غصه، میل جنسی زن را کاهش می­دهد  و اگر عامل افسردگی زیاد ادامه یابد، میل جنسی به مدتی طولانی از بین می­رود و شاید هیچ­گاه باز نگردد.

 

میل جنسی در سال­های نخست زندگی

گاهی ماه­ها و سال­ها طول می­کشد تا احساسات جنسی زن بیدار شود و بتواند در رابطه­ی زناشویی از روی میل، شرکت کند و از آن لذت ببرد. بنابراین اگر در ابتدا قدری عکس­العمل جنسی زن ضعیف باشد، جای ناراحتی نیست.

 

بی­میلی (سرد مزاجی)

بر اساس اظهارات بانوان، سبب سرد مزاجی نیمی از آنان، کامروا نشدن از همبستری است. علت آن گاهی نا آشنایی مرد از چگونگی ارضا شدن زن است و گاهی نیز مرد با آن­که با شیوه­های رابطه­ی زناشویی آشناست، بر اثر فشار شهوت یا خودخواهی، همسر خود را در کامروا شدن یاری نمی­کند و پیش از ارضای او دست از عمل زناشویی می­کشد.

«سردمزاجی» عبارت است از ناتوانی زن در رسیدن به اوج لذت جنسی. در سرد مزاجی، میلی جنسی وجود دارد و تحریکات جنسی به هنگام نزدیکی اغلب لذت بخش است. سرد مزاجی رایج­ترین و تلخ­ترین اختلال جنسی زنان است و بسیاری از زنان خجالت می­کشند درباره آن سخن بگویند و آن را غیر طبیعی و خوی حیوانی می­دانند. البته به طور کلی زنی نیست که از امور جنسی هیچ لذّتی نبرد.

 

عوارض ناشی از سرد مزاجی

زنی که پس از نزدیکی، به ارضای کامل جنسی نمی­رسد، تمایل به کار و فعالیت و خواب در او پیدا نمی­شود. زن گاه که به اوج لذت جنسی نمی­رسد، تقاضای نزدیکی دوباره می­کند. چه بسا که این بار رضایت جنسی کامل حاصل شود. اغلب زنان تا حدود دو سال یا بیشتر محرومیت خود را تحمل می­کند و پس از این مدت، نشانه­های تنش و افسردگی در او ظاهر می­شود. از عصبانیت­های خود شکایت می­کند و از این که چرا بیهوده عصبانی شده است، احساس پشیمانی و دلتنگی می­نماید. به تدریج، نزدیکی را خسته کننده و بیهوده می­داند و در برابر تقاضای شوهر مقاومت می­کند یا با بهانه­های گوناگون از آمیزش طفره می­رود.

در مراحل بسیار مزمنِ سرد مزاجی، زن به نشانه­های پرخونیِ لگنی، دچار می­شود که علائم ان قاعدگیِ دردناک، تورم گردن رحم، کمردرد، زیادی ترشحات غدد بارتولن، حساسیت پستان­ها، احساس سنگینی و پری در ناحیه­ی لگن و بالاخره احساس پایین افتادگی رحم است. ممکن است به سبب پرخونی، بواسیر نیز پدید آید.

 

احترام و توجه به زن

مرد ممکن است همسرش را از ده­ها نظر نپسندد، اما همین که او را در کام دهی موفق ببیند و به آمیزش با او رغبتِ تمام داشته باشد، چنین زنی با همه­ی نقص­هایش خواستنی است. مرد حتی اگر به دلایلی از زنش رنجیده خاطر و یا نسبت به او بی­علاقه باشد، باز هم به برقراری رابطه با او خرسند است، اما در مورد زن چنین نیست. او تمایل ندارد به مردی کام دهد که محبوب او نیست.

اغلب زنان بی­احترامی ­هایی را که پیوسته از شوهران ­شان می­بینند، با «سرد مزاجی» و «بی­علاقگی به آمیزش» تلافی می­کنند. زن عاقل هیچ­گاه این­گونه در صدد انتقام جویی برنمی­آید، بلکه برای حفظ زندگی زناشویی و تغییر روش در شوهر، از همبستری با او استقبال می­کند و همزمان و غیرمستقیم به تغییر رفتار منفی شوهرش می­پردازد.

البته اغلب این بی ­میلی­ها و کم­ میلی­ها به طور غیر عمدی است و زن به طور ناخواسته و از نظر روحی، میل خود را از دست می­دهد. زنان پیش از آن­که با فشار و لجبازی سر به راه شوند، با احترام و محبت مطیع می­گردند.

 

سایر نکاتی که مردان می­توانند برای کاهش سرد مزاجی همسرشان انجام دهند:

* تحریک نقاط شهوی اندام زن برای بهتر به هدف رسیدن و درک نقطه­ی اوج لذت جنسی (ارگاسم) لازم و ضروری است.

* نوازش صادقانه، عشق ورزی، مهر و محبت و علاقه، هر قدر هم کم و ناچیز باشد، باعث تقویت قوای روحی زن و آمادگی او برای لذّت کامل جنسی می­شود.

* استفاده از جملات و عبارات عاشقانه و تحریک­کننده توسط مرد.

* هرگاه زن تمایل و رغبتی برای اعمال زناشویی از خود نشان نداد، وظیفه­ی مرد است که رابطه­ی زناشویی را به زمان دیگر (زمان مناسب­تری) موکول نماید.

* سعی شود اولین رابطه­ی زناشویی در شرایط مناسب جسمی و روحی صورت بگیرد، چون بازتاب اولین رابطه، بر سایر رابطه­های زناشویی آینده، نقش تعیین ­کننده­ای دارد.

* فشار کاری، مسؤولیت­ها و تعهدات زنان (چه خارج و چه در داخل منزل) بار فکری و روحی زیادی فراهم می­آورد که در کاهش میل جنسی زنان، بی­تأثیر نیست. در این رابطه می­توان با ایجاد تنوع در برنامه­های تفریحی، استراحت و... تا حدی مشکل را برطرف نمود.

* ترس از بچه_­­دار شدن نیز، یکی از عواملی است که به بی­میلی جنسی منجر می­شود. اطمینان از روش­های جلوگیری از بارداری می­تواند این ترس را برطرف کند.

 

مسؤولیت زنان در رابطه­ی زناشویی

چنانچه یک زن و شوهر رابطه­ی زناشویی خوبی داشته باشند، تلاش بیشتری برای حل مشکلات و مسائل زندگی­شان می­کنند و زندگی آن­ها دوام بیشتری خواهد داشت. نگرش­های منفی زنان به رابطه­ی زناشویی، مشکلاتی را به وجود می­آورد. برخی از این نگرش­ها عبارتند از:

 

رابطه­ی زناشویی وقت تلف کردن است!

اغلب آنان تصور می­کنند که از این کار، کوچک­ترین بهره­ای نصیب آنان نمی­شود. یا این که رابطه­ی زناشویی نخستین چیزی است که در مقایسه­ با سایر کارها (از قبیل بچه­ داری، کار و پختن غذا و...) باید حذف شود.

 

ماه عسل که تا ابد ادامه پیدا نمی­کند

بسیاری از زنان احساس می­کنند که میانسالی یعنی که همه چیز از آنان «گذشته است» و دیگر فایده­ای ندارد. به خاطر داشته باشید که از دست دادن «میل جنسی»، با از دست دادن «فعالیت جنسی» بسیار فرق دارد. بیش از 75 درصد از زنان یائسه، رابطه­ی زناشویی بیشتری را نسبت به زمانی که جوان­ تر بودند، تجربه می­کنند.

 

زن باید همیشه خواستنی باشد نه خواهان!

یک سری از زنان به این توهّم دچار شده­اند که زن باید همیشه خواستنی باشد نه خواهان و هیچ­گاه خود در مسائل زناشویی پیش قدم نشود. برخی نیز از ترس آن­که به شهوت ­رانی متهم شوند، از اظهار علاقه به رابطه­ی زناشویی امتناع می­ورزند. در حالی­که در احادیث آمده که: «بهترین زنان شما آن زن با عفتی است که به آمیزش با شوهر، تمایل بسیار داشته باشد.»

امامان بزگوار فرموده­اند:  «بهترین زنان شما، زنی است که وقتی با شوهر خلوت کند، همچنان که از لباس برهنه می­شود، از حیا نیز برهنه گردد و چون از خلوت با شوهر به در آید و لباس بر تن کند، جامه­ی پولادین حیا را نیز بپوشد.»

زنان اغلب خجالت می­کشند از شوهران­شان بپرسند چه رفتاری را به هنگام هم­ آغوشی دوست دارند. این ندانستن­ها و نپرسیدن ­ها علت پنهانی بسیاری از مشکلات می­شود. اظهار بی­میلی زن، شوهر را به افسردگی روحی، بی­حوصلگی و یا به برقراری رابطه­ی زناشویی در خارج از محدوده ­ی خانواده، گرفتار می­سازد.

 

«رابطه­ی زناشویی» شرم آور است

اغلب مادران کم­آگاه (از ترس این­که مبادا دخترشان پیش از ازدواج درگیر رابطه­ی زناشویی شود، یا به هر دلیل دیگری) به دختران خود تلقین می­کنند که رابطه­ی زناشویی گناه و عملی شرم آور و رفتاری مبتذل است. دختری که با چنین تلقینی روبه­رو است، ضمیر ناخودآگاه او به این صورت برنامه­ریزی می­شود که در برابر خواسته­ی شرعی و طبیعی شوهرش درمانده می­شود. نه می­تواند آن را بی­جواب بگذارد و نه به راحتی پذیرایش باشد. در نتیجه دچار بحران روحی می­شود. نه خودش ارضاء می­شود و نه می­گذارد شوهرش به ارضای کامل برسد.

عکس حالت فوق نیز در رابطه­ی معدودی از زوج­­ها مشهود است. اگر زنی هنگام هم­آغوشی واکنش احساسی زیادی نشان دهد، برخی از مردان استنباط می­کنند همسر باحیا و نجیبی ندارند (به خصوص مردانی که در فرهنگ­های سنتی پرورش یافته­اند)، واکنش­های این­گونه زنان را نمی­پسندند و گاهی ممکن است به این بدگمانی دچار شوند که اگر روزی از برآوردن نیازهای جنسی همسرشان برنیایند، او به انحراف کشیده نشود! در صورتی که به راستی چنین نیست. اگر زنی از نظر احساسی و عاطفی با شوهرش مشکلی نداشته باشد، هرگز و در هیچ شرایطی به خاطر لذت جنسی به راه ناصواب نمی­افتد. زیرا لذایذ جنسی برای زن در مرحله­ی دوم اهمیت قرار دارد.

 

نگرش مثبت

رابطه­ی زناشویی صحیح و به موقع بر نشاط روحی همسران می­افزاید و قادر است بهتر از آسپرین و هر نوع مخدر دیگری، تنش­های روزانه و فشارهای روحی را درمان کند و قدرت خلاقیت در مرد و زن را افزایش دهد.

به یاد داشته باشید که اغلب مردان دو نیاز اساسی دارند که اگر توسط همسرشان برآورده شود، باعث خواهد شد که مرد همسرش را تا ابد ستایش کند. آن دو عبارت­اند از «رابطه­ی زناشویی صمیمیانه» و «تحسین و تشویق»...

به رابطه­ی زناشویی به عنوان یک پدیده­ی مثبت نگاه کنید نه یک وظیفه­ی زناشویی، شما از یک لذت حلال که خداوند در اختیار شما و همسرتان قرار داده است دوری می­کنید، در حالی که حداقل پنجاه درصد از این لذت، حق طبیعی و سهم شماست!

 

پذیرش آگاهانه و عاشقانه­ی مرد (تمکین)

گفته­اند هرگاه نماز بنده­ای پذیرفته نشود، هیچ­کدام از اعمال او قبول نمی­افتد و اگر نمازش قبول شود، همه­ی اعمالش پذیرفته می­گردد.

در وظایف زن نیز پذیرش کام دهی به شوهر، چون نماز، نقش کلیدی دارد. اگر مرد، زنی پُرکار، بچه­آور، خوش ­اندام و دارای بهترین صفات را داشته باشد اما در کامروا ساختن شوهر، همت به خرج ندهد هرچند مرد (در گفتگوهای عمومی خانوادگی) از او اظهار رضایت می­کند، اما در حقیقتِ جانش، از اندوه و رنج لبریز است. گویی در قلب او زخمی است که هرگز التیام نیافته است و زنی که شاید این همه محاسن را نداشته باشد، ولی در برآورده ساختن تقاضاهای شوهرش کارآزموده و سرحال است، در نزد او محبوب­­تر است و مرد همیشه زبان به تمجید از او می­گشاید.

نوشته­اند یکی از زنان عاقل و هوشمند عرب، در شبی که دخترش را به خانه­ی شوهرش می­فرستاد به وی سفارش­هایی کرد. یکی از این توصیه ها این بود: تو خانه­ای را که در آن پرورش یافته­ای پشت سر گذاشته­ای و به نزد کسی می­روی که هرگز قبل از این با وی اُنسی نداشته­ای. پس برای شوهرت کنیز و رام باش تا آن­که او برای تو برده شود. اوج عقل و هوشمندی این زن زن در همین سفارش مشخص می شود.